Fysiotherapeuten krijgen een extra vergoeding van zorgverzekeraar Agis in ruil voor reclame. De fysiotherapeuten – ik neem aan niet dezelfde die eraan meewerken – zijn er niet blij mee, maar het schijnt volkomen legaal te zijn. Tja, dit is waar marktwerking toe leidt. Men kan wel streng naar de verzekeraar kijken, maar als de wetgever dit blijkbaar heeft bedoeld, dan moet je niet bij de verzekeringsmaatschappij zijn met klachten – logisch toch, het zijn commerciële bedrijven en die zijn op klanten en dus winst uit -, maar bij de politiek. Agis is van plan binnekort eenzelfde contract aan te bieden aan apothekers – en die verdienden toch al flink bij door bonussen en voordeeltjes van de farmaceutische industrie, zo bleek een tijdje terug uit een uitzending van Radar, en daar reageerden verzekeraars weer op met het voeren van preferentiebeleid. Doorgeschoten macht van zorgverzekeraars? Je kunt het een bedrijf moeilijk kwalijk nemen dat het gebruikmaakt van zijn sterke onderhandelingspositie. Eerder doorgeschoten marktwerking in de zorg, als je het mij vraagt, maar daarvoor moet je bij de Tweede Kamer zijn.
Archief voor Marktwerking
Misstanden bij PGB-bemiddelingsbureaus
Vanavond besteedde Radar aandacht aan de wanpraktijken van PGB-bemiddelingsbureaus. Dit zijn bureautjes die het persoonsgebonden budget voor cliënten beheren. Als deze bureaus deel uitmaken van een bedrijf dat ook zelf zorg levert, komt het nogal eens voor dat men veel te hoge kosten declareert voor de zorg die feitelijk geboden wordt. Het bureau dat het meest aan de schandpaal werd genageld, beloofde in de uitzending beterschap, maar het viel me wel op dat men om dit te bereiken een afdeling kwaliteit en een afdeling casemanagement had opgezet, en ik neem aan dat die medewerkers niet voor niets werken. Die vraag stelde de interviewer helaas niet.
In de uitzending was ook een CDA-kamerlid. Verrassend genoeg stelde hij geen verdere bezuinigingen voor als oplossing van dit probleem, al wilde hij wel dat het CIZ en het Zorgkantoor strenger zouden controleren. Het schijnt immers dat zo’n 95% van de indicaties telefonisch wordt verricht (het CIZ ontkent dat, maar het zou mij weinig verbazen, want ikzelf heb pas één keer een indicatiesteller over de vloer gehad), en bij eveneens 95% van de PGB’s het zorgkantoor de verantwoording niet of nauwelijks controleert. De andere voorstellen waren wel goed: het kamerlid wilde dat bemiddelingsbureaus zelf geen zorg meer mogen leveren, en dat budgethouders altijd zelf de beschikking over hun PGB in huis zouden krijgen, ook als zij het beheer willen uitbesteden. Immers, een persoonsgebonden budget was er niet om zorgorganisaties die geen AWBZ-erkenning hebben, te spekken zonder dat de cliënt er tussenkomt. Laten ze dan zorgen dat ze tot de AWBZ worden toegelaten en gewoon zorg in natura bieden.
Ziekenhuizen lokken personeel bij elkaar weg
Ziekenhuizen lokken tegenwoordig personeel met aantrekkelijke bonussen en extraatjes. Er schijnt namelijk een enorm tekort aan verpleegkundigen te zijn. Dat dacht ik ook altijd, maar ik zie het niet echt. Dat wil zeggen, ik zie de onderbezetting vaak genoeg, maar dat komt niet doordat men de mensen niet kan krijgen, maar omdat er voor verpleegkundigen nog steeds een vacaturestop is. Kunnen onze afgedankte medewerkers met een beetje bijscholign in de ziekenhuizen aan de slag, inclusief bonus?
Stop wie-het-meest-dokt-krijgt-zorgpraktijk van Quality Medical Services
De SP vraagt ook aandacht voor de praktijken van Quality Medical Services, een bedrijf dat tegen betaling mensen laat voordringen op de wachtlijst in het ziekenhuis. In ruil voor een snelle behandeling krijgen de medisch specialist en het ziekenhuis samen 900 euro per patiënt. Hierdoor bestaat het risico dat mensen met meer geld, die echter minder lang wachten of in een minder urgente situatie verkeren, sneller geholpen worden dan mensen die al langer op de wachtlijst staan of bij wie meer spoed geboden is, maar die te arm zijn om hun arts te laten omkopen door Quality Medical Services. Let wel, het gaat hier niet om privéklinieken, maar om reguliere ziekenhuizen die tot de semi-publieke sector behoren. Marktwerking in de zorg heeft al een hoop nadelen, maar dit gaat me echt te ver. De toegankelijkheid van noodzakelijke behandeling moet gebaseerd zijn op medische indicaties, niet op financiële middelen.
Big Pharma’s marketingtechnieken
Maandag zag ik in het TROS-programma Radar een uitzending over de verkooptrucs van de famaceutische industrie. Artsenbezoekers geven eenzijdige informatie over de pillen die ze slijten, lat de dokter door allerlei communicatietrucs geloven da thij nog steeds zelf bepaalt wat hij voorschrijft, en maken misbruik van het feit dat ziekenhuizen extra mogen worden gepaaid en huisartsen/apothekers niet, door het voor elkaar te krijgen dat de huisarts toch altijd de medicatie van het ziekenhuis overneemt. Eén artsenbezoeker ging zelfs zo ver dat ze reclame maakte ove rhaar middel tegen een patiënt, hetgeen verboden is in Nederland. En trouwens, de bijscholing voor artsen is verre van onafhankelijk: de meeste cursussen worden bijna voor niks verzorgd door de farmaceutische industrie. Dus hoe weet je dan dat je dokter je het best passendste en goedkoopste medicijn (de verzekerde betaalt immers zijn premie) voorschrijft? Wellicht gewoon he tmiddel waarover hij gisteren door een artsenbezoeker is “voorgelicht”. Zie voor een veelzeggende reportage van de slinkse streken die Big Pharma indirect met ons lichaam uithaalt, de tweedelige reeks van Radar.
