De Maastrichtse bedenkers van de zogenaamde “Cardiostick” hebben met de uitvinding de Gezondheidszorgprijs van verzekeraar Univé gewonnen. De Cardiostick is een USB-stick die hartpatiënten bij zich dragen. Op de stick staat relevante medische informatie, zoals over hartstoornissen, ECG’s, röntgenfoto’s en dergelijke. De informatie is in verschillende talen beschikbaar.
Uiteraard is het hebben van een Cardiostick handig in noodsituaties, en men meent natuurlijk weer eens dat het medische fouten voorkomt. Dat lijkt tegenwoordig wel een modegril: het EPD moest er ineens ook snel komen, omdat het medische missers zou voorkomen. De Cardiostick is minder uitgebreid en daarom naar mijn mening privacyvriendelijker. Bovendien draagt de patiënt de stick zelf bij zich. Ik heb zelf bezwaar gemaakt tegen het EPD, omdat ik vind dat lang niet al mijn medische informatie alle zorgverleners iets aangaat. Als ik ooit, om één of andere onwaarschijnlijke reden, nog eens iets nuttigs bij een oogarts te zoeken had (je weet nooit wat de technologie ons zal brengen), mag die man best mijn oogheelkundige gegevens hebben, maar gaat het hem niets aan dat ik toevallig meer dan een jaar in de psychiatrie gezeten heb. Andersom zie ik niet in wat een psychiater te zoeken heeft in de details van mijn oogaandoening. Als ik ooit een hartinfarct krijgt, gaat het de cardioloog geen van tweeën wat aan. Dan wil ik best een Cardiostick bij me dragen, mocht ik ooit nog eens een hartaanval krijgen en toevallig niet dicht in de buurt van mijn ziekenhuis zijn, maar de spreekwoordelijke oogarts of psychiater hoeft die details dan weer niet te zien.
