Tot voor kort had ik geen idee wat een geneeskundige behandelingsovereenkomst eigenlijk inhield. Ik dacht dat dat betekende dat je akkoord ging met de pillen die de dokter je voorschreef. Nu leer ik dat een psychiatrisch behandelplan ook onder de WGBO valt, en ik dus recht op informed consent heb. Vandaar dat de verpleegkundige die notuleerde bij mijn behandelplanbesprekingen, altijd vroeg of ik akkoord was. Altijd, behalve één keer.
Het behandelplan waarin mijn afzonderingsmaatregel was opgenomen, dateert van 24 januari. Het plan staat, behalve de time-outmaatregel, verder ook helemaal vol met dingen waar ik het niet mee eens was en ben. Ik raakte tijdens de bespreking zo overweldigd door alle informatie en het feit dat ik hier allemaal op moest reageren omdat het onzin was, dat ik vlak voor het einde overstuur ben weggelopen. Zelfs een dove kon de dagen daarna horen dat ik niet akkoord was met het behandelplan, zo hard heb ik dat duidelijk gemaakt. Maar mijn contactpersonen van de verpleging zaten de eerst komende drie weken in de nachtdienst, waren vrij of op vakantie, de verpleegkudnige die erbij aanwezig was geweest, weigerde met mij in gesprek te gaan en mijn behandelaar was ziek, dus de kans om fatsoenlijk te reageren op het behandelplan, kreeg ik niet. Het enige moment dat ik, dacht ik, die kans kreeg, meldde mijn behandelaar me doodleuk dat ze diezelfde middag over me zouden overleggen vanuit een werkgroep van autismebobo’s, zonder mij erbij en geen idee waarover (hoe het verder moest, maar dat is zo vaag), en dat ik maar even moest opschrijven (en op één of andere manier laten uitprinten of overschrijven?) wat ik wilde inbrengen. Het volgende behandelplan was de week erna.
Nou weet ik niet of het behandelplan van 24 januari door mij zogenaamd voor akkoord is verklaard. Ik heb het in ieder geval nooit gedaan. Aan de andere kant mag een behandelplan pas uitgevoerd worden, als de patiënt toestemming gegeven heeft, tenzij er sprake is van dwangbehandeling en dat was niet in mijn geval (mag niet bij een vrijwillig opgenomen patiënt). Een aantal onderdelen uit het behandelplan – de time-outmaatregel, het overleg met de autismebobo’s zonder mij erbij – is echter wel uitgevoerd. Dus ik vrees dat het weer een kwestie is van akkoord veronderstellen, maar ditmaal ondanks héél duidelijk verzet, want het uitvoeren van een ongeldig behandelplan, lijkt me toch iets te ver gaan voor mijn afdeling.
Overigens: het gaat mij er niet om dat de behandeling misschien wel terecht was gezien mijn gedrag. Er zijn met mij nooit duidelijke afspraken gemaakt (en trouwens, ik kan niet meer tellen hoe vaak hier eenzijdige mededlingen voor afspraak moeten doorgaan) over het hoe en waarom van maatregelen of het overleg zonder mij of enig ander onderdeel van het behandelplan. Als er wel overleg was geweest, had ik misschien alsnog mijn toestemming voor het behandelplan gegeven. Het gaat erom dat, terwijl het tegendeel overduidelijk is gebleken, mijn toestemming voor een behandelplan wordt verondersteld.
