Gisteravond was er een situatie waarin, naar mijn mening, een verpleegkundige enkele patiënten nogal onjuist bejegende. Bovendien kon de hele afdeling meegenieten, wat niet even prettig was. Ik sprak samen met een andere patiënt de verpleegkundige hierop aan, maar ze reageerde dat ze haar redenen had om te handelen zoals ze deed en de zaak dus heel professioneel had aangepakt. Op zich kan het wezen dat verpleegkundigen redenen hebben om op een bepaalde manier met bepaalde patiënten om te gaan, maar sta alsjeblieft open voor feedback.
Deze verpleegkundige is zeker niet de enige. Op het trainingshuis gebeurde het een aantal keer dat een begeleider mij recht in mijn gezicht zei dat zij hulpverlener is en dus geen fouten maakt. Even voor de duidelijkheid: het simpele feit dat jij hulpverlener bent – of je nou arts, verpleegkundige of woonbegeleider bent -, betekent niet dat je nooit fouten maakt.
Het kan zijn dat de cliënt een ander gezichtspunt heeft dan jij en dat jij vanuit jouw gezichtspunt vindt dat je professioneel hebt gehandeld. Immers, de cliënt weet niet altijd de achtergronden van de medecliënten of ziet zijn eigen gedrag door een gekleurde bril (wat overigens niet wil zeggen dat jij dat niet doet). De cliënt kan dus ook ongelijk hebben, ook al vindt hij dat jij een fout hebt gemaakt. Maar kom niet aanzetten met het argument dat jij als hulpverlener nooit fouten maakt, want dat is onzin en gedrag waardoor je de cliënt alleen maar minder serieus neemt.
Als een cliënt je dus aanspreekt op je gedrag, hoef je niet gelijk in de verdediging te schieten. Luister naar wat de cliënt te zeggen heeft – zeker als het om gedrag tegenover medecliënten gaat, heeft die cliënt misschien best een goed oog op de situatie -, denk erover na, bespreek het eventueel met collega’s en kom pas daarna met de conclusie of je wel of niet professioneel gehandeld hebt. Communiceer open over eventueel incorrect handelen. Immers, zoals ik ook al schreef toen ik het had over medische fouten: het is niet te vermijden dat er fouten worden gemaakt, maar wel dat je er niet open over communiceert.
